شناسایی هدف درمانی بالقوه ای برای شکل نادری از دیابت و سایر اختلالات مرتبط
23 ژوئن 2015- دانشمندان در تلاش برای یافتن درمانی برای نوع نادر و شدیدی از دیابت به نام سندرم ولفرام، آنزیمی را در سلول شناسایی کردند که مانع از ورود مولکول های مضر به سلول و تحریک مرگ سلولی می شود.
محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس دریافتند که آنزیم gatekeeperممکن است یک هدف درمانی خوب نه تنها برای دیابت بلکه برای مشکلات قلبی، بیماری پارکینسون و اختلالات دیگر ناشی از همان نوع استرس سلولی که می تواند به مرگ سلول منجر شود، باشد.
.jpg)
این تصویر میکروسکوپی، سلول های ترشح کننده ی انسولین (قرمز رنگ) در حال مرگ را در پانکراس موش دیابتی نشان می دهد.آبشار مرگ سلولی زمانی رخ میدهد که مولکول های مضر از یک بخش از سلول به مناطق دیگر که به آن تعلق ندارند، نشت می کنند.
مرگ سلول می تواند محرک بیماری های متعددی از جمله نوع نادر و شدیدی از دیابت به نام سندرم ولفرام باشد. این یافته ها در 23 ژوئن در مجله ی Science Signalingمنتشر شد.
دکترا Fumihiko Uranoمی گوید: نوعی از استرس سلولی که در سندرم ولفرام و همچنین اشکال شایع تر دیابت، دخیل است، می تواند به بیماری های متعدد دیگر نیز منجر شود.
پرفسور Schechterمی گوید: ما معتقدیم که شناسایی این آنزیم ممکن است یک هدف بالقوه برای محافظت از بسیاری از انواع سلول ها از آبشار مرگ سلولی باشد که منجر به اختلالات به ظاهر نامرتبط بهم می گردد.
محققان با مطالعه ی سلولهای موش دریافتند که آنزیم gatekeeperیا IRE1، غشاء یک ساختار سلولی به نام شبکه آندوپلاسمی را تقویت کرده و از سرایت مولکول های مخرب به سایر قسمت های سلول جلوگیری می کند.
دکتر Urano می گوید: این مولکولها قرار است در محل های خاصی از سلول باقی بمانند، گاهی اوقات یک مولکول ممکن است به نقاط مختلف سلول برای انجام کاری سفر کند، اما باید به محل سکونت خود بازگردد، در غیر اینصورت مشکلات بزرگی را سبب می شود.
مرگ سلول می تواند در نتیجه ی ناکافی بودن مقدار این آنزیم که مولکول های بالقوه مضر را در محل مناسب خود نگاه می دارد، اتفاق افتد.
دکتر Uranoمی گوید: چنانچه سلول هایی که استرس مربوط به ناکارآمدی آنزیمIRE1 را تجربه می کنند، سلول های ترشح کننده ی انسولین باشند، فرد دچار دیابت ایجاد می شود.
او می افزاید: اگر سلول های قلبی این مشکل را تجربه کنند، فرد ممکن است به بیماری های قلبی مبتلا شودو اگر سلولهای مغزی این مشکل را تجربه کنند فرد به اختلالاتی مانند پارکینسون و یا آسیب های عصبی مربوط به سندرم ولفرام مبتلا خواهد شد.
تیم تحقیقاتی دکترUrano نشان دادند که با جایگزین کردن و یا بهبود این آنزیم در سلول های موش، غشاء سلولی تقویت شده و نشت مولکولها به دیگر بخشهای سلول متوقف می شود و از مرگ سلولی جلوگیری می گردد. در حال حاضر دانشمندان در حال بررسی نقش این آنزیم در سلول های انسانی هستند.
دکتر Uranoمی گوید: ممکن است بتوان سندرم ولفرام و سایر اختلالات را با ترکیباتی که این آنزیم را هدف قرار می دهند، درمان کرد. آزمایشات نشان می دهد که این آنزیم از نفوذ پذیر شدن و نشت غشاء سلول جلوگیری می کند. ما فکر می کنیم با هدف قرار دادن این آنزیم و تقویت غشاء بتوان از سندرم ولفرام و سایر بیماری های مربوط به این نوع استرس سلولی، جلوگیری کرد.
اواخر تابستان امسال، دانشگاه واشنگتن و بیمارستان سنت لوئیس کودکان میزبان ششمین نشست سالانه ی سندرم ولفرام برای بیماران از سراسر جهان خواهند بود. دکترUrano و همکارانش نمونه های خون مبتلایان به این سندرم را جمع آوری کرده و به بررسی نشانگرهای اختلالآنزیمIRE1در بیماران مبتلا به این سندرم خواهند پرداخت.
منابع:
http://www.sciencedaily.com/releases/2015/06/150623141348.htm